روش های مدیریت کالای مازاد؛ گروههای مردمی
اخیرا در فضای واتساپ، اینستاگرام، تلگرام، و پلتفرم های ایرانی، گروهها و کانالهایی به صورت خودجوش راه اندازی شده که در آن مردم کالاهای نو و دست دوم مازاد خود را به فروش می رسانند. اما گاهی مردم به دلایل مختلف یا علاقه ای به درج آگهی در این فضاها ندارند یا پس از انتشار نیز موفق به فروش نمیشوند. از جمله اینکه:
عدم نظارت: هیچ نهاد یا سازمان ثبت شده ای فعالیت های این گروه ها را رصد و ارزیابی نمی کند. بنابراین بروز هر گونه مشکل اعم از کلاهبرداری، ایجاد مزاحمت و … عموما قابل پیگیری نیست.
عدم اعتماد: مردم نمی توانند به راحتی اعتماد کنند چرا که ممکن است پروفایلی که با آن ارتباط می گیرند، فیک باشد یا هرگونه مسئله ای را به وجود آورد.
مسئله ی حمل و نقل و لجستیک: در مسئله ی خرید به طورکلی، لجستیک یکی از بخش های چالش برانگیز و پرهزینه است. گاهی قیمت تمام شده کالا با احتساب هزینه ی حمل، برای مصرف کننده به صرفه نیست یا حتی از ارزش کالا بیشتر است. گاهی ارسال کالا برای فروشنده به دلایل مختلف از جمله سالمندی، سخت و پرهزینه بودن بخش حمل و بسته بندی (مانند مبلمان)، و … ممکن نیست.
عدم امکان تست سلامت محصول: یکی از مشکلات خرید کالا به صورت آنلاین، خصوصا وقتی فروشنده یک شخص، و کالا دست دوم است، عدم امکان تست سلامت محصول می باشد. این مسئله وقتی پررنگ تر می شود که در شهری مثل تهران هر گونه هر جا به جایی مستلزم هزینه ی بسیار بالایی ست و بازدید قبل از خرید هم به سادگی ممکن نیست .
هزینهی آگهی: برخی از این گروه ها برای به اشتراک گذاری آگهی از فروشنده هزینه دریافت می کنند و این هزینه بعضا بسیار گران هست و هیچ تضمینی هم برای فروش کالا در صورت هزینه کردن وجود ندارد.
مدیریت زمان: آگهی کردن کالا شاید آسان ترین، و پاسخ دادن به انبوه سوالات خریداران احتمالی پس از درج آگهی، مشکل ترین بخش فروش آن باشد. معمولا فروش کالای دست دوم از کالای نو هم سخت تر است و فروشنده گاهی باید به انبوهی سوال پاسخ دهد و نهایتا موفق به واگذاری یا فروش کالا نشود و همین امر می تواند بسیاری را از فروش کالای دست دوم خود منصرف کرده و آنرا به سطل زباله هدایت کند.
ادامه دارد … مطالب مرتبط
راههای ارتباطی:
